Կարդացեք և կհամոզվեք, թե..

արդացեք և կհամոզվեք, թե ինչպես էս դաբաղանի եզը, էս խոզի ծնունդը մատաղ արեց մեր մեկ հարյուրի հասնող հայորդիներին: Սա առաջիններից մեկը պիտի պատասխանատվություն կրի և ստանա իր հասանելիք գնդակահարությունը: Իհարկե, նա արժանի է ավելի համարժեք պատժի՝ գլխատման, բայց տվյալ դեպքում այն անհնար կլինի իրականացնել վզի իսպառ բացակայության պատճառով՝ վերջինիս գլուխն ուղղակի սերտաճած է մարմնի հետ:———Ազերիներին ուշադրություն մի դարձրեք,Մակալլանս ուրա….Խաչատուրով…հարձակումից ժամեր առաջ..Քառօրյա պատերազմից հետո հասարակությանը հուզող հիմնական հարցերից մեկը դա հետևյալն էր, ինչպե՞ս է ստացվել, որ մեր հետախուզությունը ժամանակին չի նախազգուշացրել ազերիների հարձակման մասին, որն էլ հանգեցրել է առաջին օրվա դրությամբ զոհերի մեծ քանակին:

 Հասարակությունը դրանում մեղադրեց մեր հետախուզությանը,
 

հնչեցվեցին կարծիքներ, որ տվյալ գերատեսչության ղեկավարները պետք է
պատասխանատվության ենթարկվեն: Սակայն պարզվեց, որ մեր հետախուզությունը ոչ միայն իր պարտականություններն է կատարել պատշաճ, այլև հարձակման մասին տեղեկացրել է ժամանակին բանակի ղեկավարությանը:

 

Այսպես՝
Ապրիլի 1-ին երեկոյան ժամը 18:00-ին, հայոց բանակի գենշտաբի պետ
Խաչատուրովը իր համար հանգիստ բիլիարդ էր խաղում իրեն պատկանող ՙՙէյֆեր՚՚
բիլիարդի սրահում: Նրան ընկերակցում էին Կարեն Ճշմարիտյանը, Դավիթ Լոքյանը և Զորիկ անունով ևս մի պաշտոնյա:
18:30-ին բիլիարդի սրահ է մտնում Խաչատուրովի օգնականը և
զեկուցում, որ հետախուզությունը հայտնում է, որ սկսվել է ազերիների
լայնամասշտաբ տեղաշարժ:
Գենշտաբի պետը այս լսելուց հետո, բառացի կարգադրում է ուշադրություն չդարձնել:
19:30-ին օգնականը նորից է մտնում սրահ և զեկուցում, որ
հետախուզությունը հայտնում է ,որ ազերիների տեղաշարժը աննախադեպ է,
մարդաշատ և լայնամասշտաբ: 
Գենշտաբի պետից ստանում է նույն պատասխանը,ուշադրություն մի դարձրեք:

20:00-ին օգնականը նորից է մտնում սրահ և հայտնում, որ
հետախուզությունը հայտնում է, որ ազերիների լայնամասշտաբ տեղաշարժի հետ միասին սկսվել է նաև զինտեխնիկայի տեղաշարժ, որ ազերիները ծանր հրետանին մոտեցնում են առաջնագծին, որ ռմբակոծման հավանականությունը շատ բարձր է:
Օգնականը նաև զեկուցում է, որ հետախուզությունը պնդում է, որ
պետք է հայտարարել համար առաջին տագնապ և զինվորներին հետ քաշել
առաջնագծից, որպեսզի հրետակոծման ժամանակ զոհեր չտանք,….սա ի դեպ ռազմական ստրատեգիա է:
Խաչատուրովը նորից է հրամայում ոչինչ չձեռնարկել և ժամը մեկ
զեկուցել իրեն, որից հետո խփում է իր վերջին հաղթական գնդակը՝ Կարեն
Ճշմարիտյանի հետ խաղացվող բիլիարդի պարտիայում, և վերջինիցս պահանջում Մակալլան՚՚ տեսակի պարտված խմիչքը:

Ապրիլի 2-ին գիշերը ժամը երկուսին, ազերիները հրետակոծեցին ԼՂՀ
սահմանը, հարձակմանը անտեղյակ զինվորները մնացին ռմբակոծման տակ՝
խրամատներում, ըստ հավաստի աղբյուրների քառօրյա պատերազմի հենց առաջին օրը զոհվել են հայոց բանակի ընդհանուր զոհերի մոտ 70%-ը:
Զինվորների մեծ մասը զոհվել են հենց հրետակոծման արդյունքում,
այն ժամանակ երբ հավանաբար հայոց բանակի գենշտաբի պետ Խաչատուրովը
ըմբոշխնում էր Կարեն Ճշմարիտյանի կրված ՙՙՄակալլան՚՚ տեսակի 250 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ կոնյակը:

`http://royal-biog.site/2018/06/21/1-245/

Քառօրյա պատերազմից հետո հասարակությանը հուզող հիմնական հարցերից մեկը դա հետևյալն էր, ինչպե՞ս է ստացվել, որ մեր հետախուզությունը ժամանակին չի նախազգուշացրել ազերիների հարձակման մասին, որն էլ հանգեցրել է առաջին օրվա դրությամբ զոհերի մեծ քանակին

Աղբյուր

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Objective-C was created primarily by Brad Cox and Tom Love in the early 1980s at their company Stepstone.[5] Both had been introduced to Smalltalk while at ITT Corporation’s Programming Technology Center in 1981. The earliest work on Objective-C traces back to around that time.[6] Cox was intrigued by problems of true reusability in software design and programming. He realized that a language like Smalltalk would be invaluable in building development environments for system developers at ITT. However, he and Tom Love also recognized that backward compatibility with C was critically important in ITT’s telecom engineering milieu.[7]

Cox began writing a pre-processor for C to add some of the abilities of Smalltalk. He soon had a working implementation of an object-oriented extension to the C language, which he called «OOPC» for Object-Oriented Pre-Compiler.[8] Love was hired by Schlumberger Research in 1982 and had the opportunity to acquire the first commercial copy of Smalltalk-80, which further influenced the development of their brainchild.

In order to demonstrate that real progress could be made, Cox showed that making interchangeable software components really needed only a few practical changes to existing tools. Specifically, they needed to support objects in a flexible manner, come supplied with a usable set of libraries, and allow for the code (and any resources needed by the code) to be bundled into one cross-platform format.

Love and Cox eventually formed a new venture, Productivity Products International (PPI), to commercialize their product, which coupled an Objective-C compiler with class libraries. In 1986, Cox published the main description of Objective-C in its original form in the book Object-Oriented Programming, An Evolutionary Approach. Although he was careful to point out that there is more to the problem of reusability than just the language, Objective-C often found itself compared feature for feature with other languages.

Popularization through NeXT
In 1988, NeXT licensed Objective-C from StepStone (the new name of PPI, the owner of the Objective-C trademark) and extended the GCC compiler to support Objective-C. NeXT developed the AppKit and Foundation Kit libraries on which the NeXTSTEP user interface and Interface Builder were based. While the NeXT workstations failed to make a great impact in the marketplace, the tools were widely lauded in the industry. This led NeXT to drop hardware production and focus on software tools, selling NeXTSTEP (and OpenStep) as a platform for custom programming.

Be the first to comment on "Կարդացեք և կհամոզվեք, թե.."

Leave a comment

Your email address will not be published.


*


CLOSE