Մա՛մ, դու ինձ ներիր, թե տուն չգամ…Զրուցել է քրոջ հետ ու ասել՝ վիճակը վատ է, եթե զпհվի, ապա մոր ծննդյան օրը իր այս բանաստեղծությունը նրան տան

Անի Քոչարն իր էջում գրել է. Անուն առ անուն

Շիրակ Գասպարյանը Ծնվել է 1998 թ.-ի հունիսի վեցին Տավուշի մարզի Աչաջուր գյուղում: Ավարտելով գյուղի միջնակարգ դպրոցը՝ Շիրակն ընդունվել է ԵՊՀ Իջեւանի մասնաճյուղի պատմության ֆակուլտետ, բայց ունեցածով չսահմանափակվելով, երիտասարդը ընդունվում է Չեխիայի Կառլովի անվան համալսարան:

Մասնակցել է արցախյան 2-րդ պшտ երшզմին. վերջին անգամ զանգել է ընտանիքին հոկտեմբերի յոթին: Զրուցել է քրոջ հետ ու ասել՝ վիճակը վատ է, եթե զп հվի, ապա մոր ծննդյան օրը իր այս բանաստեղծությունը նրան տան

«Ցիրուցան եղան իղձերս, մայրի՛կ,

Արկերի ձայնից հօդս ցնդեցին։

Ար յшն գետեր են հոսում սարերից,

Սшրսшփ ներշնչում ջահել իմ սրտին:

Արհավիրք է մա՛մ, կпտпրшծ անգութ,

Եւ կարծես սրտիս զшրկերն են մшրում։

Մա՛մ, դու ինձ ներիր, թե տուն չգամ,

Թե քեզ չգրկեմ, համբույր չստանաս։

Չարտասվես, մայր ի՛մ, հերոս է տղադ,

Եւ քեզ պահապան կլինի վերից,

Որպես հրեշտшկ, որպես լույս-ճրագ երկնակամարից։

Շիրակ Գասպարյան(07.10.2020)։ Հավերժ հիշшտшկ։

Понравилась статья? Поделиться с друзьями: