Էսքան ամիս պայքարեցինք Դավիթի ոտքի համար, աշխարհի լավագույն մասնագետները նայել են ու հետազոտություններին ծանոթացել, բայց…

Տաթև Հովակիմյանը գրում է. Էսքան ամիս պայքարեցինք Դավիթի ոտքի համար, աշխարհի լավագույն մասնագետները նայել են ու հետազոտություններին ծանոթացել, բայց ցավոք բժիշկները ասում են ,որ պետք է ամպուտացնել
ոտքը, կամ փայտացում են առաջարկում։

Դավիթս համակերպվել է ,ու պատրաստվել ամպուտացային, առավոտ խոսել եմ մայրիկի հետ։ Դավիթը եւ էլի շատ զինվորներ դարձել են իմ առօրյա կյանքի անբաժան մաս, ու շատ Արցախցիներ։ Կան մարդիկ ,որոնց համար ես տառ ապում եմ «պոպուլիզմով» `երևի բառը լսել են չգիտեն էլ նշանակությունը։

Հրաշալի ա, ես խնդիր չունեմ ձեզ հետ։ Դուք էլ տառապեք ինձ պես, օրինակ ֆբում օրը 100 անգամ` «ամենինչ վատ ա» գրելու փոխարեն ու արդեն իսկ ստրեսի մեջ գտնվող ազգին ավելի հոգեկան հիվանդ սարքելու փոխարեն ես կզբաղվեմ գործով, կլինեմ մարդկանց հետ ովքեր ունեն իմ կարիքը ,զինվորների, արցախցիների։

Բայց, այո, իմ էջում կգրեմ լուսավոր բաներ, կհավատամ, որ Վանն էլ ա մերը, Շուշին էլ ա ճակատագրով մերը եւ հետ ենք բերելու, չիմացածիս մասին կլռեմ, դավ աճանությունների մասին` հավատացեք ում համարում եմ դավ աճան, պարզ ասում եմ դրա մասին։ Ու եթե իմ ու ձեր դավա ճաննրը չեն համընկնում իրար, դուք իրավունք չունեք ինձ վիրա վորելու։

Եթե ձեր վատատեսությունը սահմանփակվում ա ,ֆբում բոլորին վիրա վորելով, ձեր ամուսիններին ու երեխաններին գրկած, ապահով ապրել ու ուրիշի տղամարդկանց հաշվին կռ վի «կոչեր անելով» խնդրում եմ հիշեք,

որ ես կռ վի կոչ էի անում պատերազմի թ եժ օրերին երբ ԻՄ տան տղամարդիկ սահմանին էին։ Ասածս էն ա, որ մարդ կարևորը մարդ լինի սոց. ցանցերից դուրս… Ուժեղ Դավիթս

Понравилась статья? Поделиться с друзьями: