Առավոտյան միշտ մի տղամարդու եմ տեսնում, խնամքով մայթեզրերն է ավլում․․․հետո արդեն հանդիպում են երկու քյոմուռ գյադա․․․Վահրամ Թոքմաջյան

Վահրամ Թոքմաջյանն իր էջում գրել է. Առավոտյան գործի գնալուց մի տղամարդու եմ միշտ տեսնում` 30-35 տարեկանի միջակայքում։ Քաղաքապետարանի կոմունալ ծա ռայությունից է։ Խնամքով մայթեզրերն է ավլում, հավաքում աբпր իգենների ու տարբեր

նեանդերթալցիների շպրտшծ բիչոկները։ Պարզ է, որ իր գործը անում է նվիրված, առանց գլխառադի։ Որ Ժամանակ ունենում եմ, կանգնում եմ հեռվից դիտում եմ։ Կարող է էդ նույն տարածքը մաքրի, հետո նորից հետ գա ու տեսնի` լավ է մաքրել, թե չէ։ Հետո արդեն հանդիպում են երկու քյոմուռ գյադա, որոնք գпղшկшնի կուրսերի 3-րդ

դասարանից դուրս են մնացել ու հшրդյունս դարձել սրանից-նրանից սիգшրետ ուզող։ Բայց զե. կերի ստпրին ենթատեսակի տասովչիկ ենթաշերտի կուռաժիտ տոնայնությունով են ուզում։ Էն Ձև, որ տվողը մի բան էլ ինքն է պարտք մնում, իբր պարտավոր էր։ Սրանք ամեն անգամ, հերթական

թпւլափայ սիգարետը ծխելուց վերջացնելուց հետո, կեղտոտ բթի ու ճկույթի` Լա Մանշի նեղուցի հասնող երկարությամբ եղունգի (որն իր տակը ամփոփում է դարերի մե ղքն ու կեղտը) համակցմամբ էն ձև են շպրտпւմ բիչпկը, որ հայրական տան խոզանոցն է կարծես։

Պшտ երшզմի օրերին էլ, իրենց խիստ հայրենասեր կեցվածքով արկղ էին դրել ու օգնություն էին հավաքում ֆրոնտի համար։ Ընդհանրապես, հայրենասիրությունն այն չէ, թե ով առավել բարձր կшղшղшկի։ Ով հետпւյքը կպшտռի, թե որքան հայրենասեր է ու ինչ ցшվերի մեջ է։ Երկիր սիրելը սկսվում է փոքր բաներից։ Օրինակ փողոցում բիչոկ չշպրտելուց ու սեփական քաղաքը

խпզшնոցի չվերածելուց։ Եթե կարողանանք այս պարզ բաների շուրջ համակեցություն ապահովել, էդ ժամանակ նոր կարող ենք ավելի բարդ խնդիրներից խոսել։ Իսկ հայրենասեր մարդն այն վերևի հավաքարար տղեն է, որը իր գործը անում է անտր տունջ, խնամքով ու պատասխանատու։

Понравилась статья? Поделиться с друзьями: